Doris Los

Herinnering als monument

Wanneer morgen niet vanzelfsprekend is, stijgt de waarde van het heden en de herinneringen die je meedraagt. Stuk voor stuk zijn ze klein maar wel een onderdeel van wat jouw leven beschrijft. Die kleine momenten die je bij je draagt vormen een deel van je persoonlijkheid en deze eigenheid geef je door wanneer je ze vertelt.

“Het raakt en inspireert hoe mensen, zelfs in hun laatste levensfase, de schoonheid van hun herinneringen weten te delen. Hun verhalen maken pijnlijk duidelijk hoe waardevol het is om te mogen leven in een gezond lichaam, iets wat voor mij vanzelfsprekend lijkt, maar voor hen onbetaalbaar is. Hun perspectief laat me beseffen hoeveel geluk ik heb om elke dag opnieuw te mogen ervaren, voelen en zijn”

Hoe kan je een moment bewaren? In Herinnering als monument is Doris Los in gesprek gegaan met mensen in een palliatieve levensfase. In deze gesprekken vroeg zij hen naar de belevenissen die hen het meest zijn bijgebleven. Deze persoonlijke verhalen vertaalde zij vervolgens naar schilderijen, om zo iets blijvends te creëren uit een leven dat binnenkort zal eindigen.