Roos Vergeest

Strange Overtones

Gedurende haar tijd aan de academie kwam tekst steeds centraler te staan in het werk van Roos Vergeest. Voortdurend verzamelt ze zinnen uit gedichten of citaten uit films, maar in het bijzonder uittreksels van songteksten. Deze blijven hangen in haar hoofd en worden verbeeld tot iets anders — iets dat méér dan tekst is. Als een vorm van synesthesie transformeren de woorden die ze hoort naar beelden.

In deze serie doeken, die door het gebouw verspreid zijn, heeft ze die beelden gerealiseerd.
Ze selecteerde songteksten die voor haar persoonlijk van belang zijn en heeft, door te experimenteren met technieken als letterpress, zeefdruk en borduren, de teksten
gematerialiseerd. De werken dienen daarmee ook als middel om de teksten met anderen te delen.

De werken zijn voor haar een verbeelding van haar intuïtieve relatie met taal, en een uitnodiging aan de kijker om stil te staan bij tekst die anders altijd vluchtig voorbijraast.