Cleo de Vlugt

 Beroep: Kunsteducator, kunstdocent en docent expressie 

Verwondering als werkwoord

De master Kunsteducatie bood mij ruimte om kunst te verbinden met maatschappelijke thema’s als culturele diversiteit, neurodiversiteit en inclusie. Tegelijkertijd begon ik aan een ander levensveranderend traject: het moederschap. Deze dubbele transformatie, studerende én moeder zijn, maakte mijn opleiding extra betekenisvol.

In plaats van te streven naar perfectie, leerde ik kiezen voor echtheid en toewijding. Mijn onderzoek richtte zich op hoe kunsteducatie ruimte kan scheppen voor perspectieven die vaak onderbelicht blijven. Niet als theoretische begrippen, maar als ervaringen die mijn dagelijks leven en professionele praktijk raken.

Kunst werd voor mij meer dan expressie; het werd een manier om verbinding te maken, stil te staan, los te laten en opnieuw te leren kijken. Zoals bell hooks (2012, p. 281) schrijft: “The function of art is to do more than tell it like it is — it’s to imagine what is possible.”

Deelname aan de opleiding bevestigde voor mij dat educatie niet alleen binnen de muren van het klaslokaal plaatsvindt, maar ook bijvoorbeeld aan de keukentafel, in gesprekken, in spel en in momenten van verwondering.

Met een versterkt bewustzijn van mijn positie als kunsteducator, als vrouw van kleur, als moeder en als maker, rond ik deze opleiding af. Klaar om ruimte te blijven maken voor verhalen die gezien, gehoord en gevoeld mogen worden.

References
hooks, b. (2012). Outlaw culture: Resisting representations. Routledge.